ΟΙ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΔΥΟ ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΩΝ/LES AVENTURES DE DEUX PÈLERINS

 

ΟΙ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΔΥΟ ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΩΝ

                                                                               Γκόμα, 27 Απριλίου 2026

Ο ΠΑΥΛΟΣ ΚΑΙ Ο ΣΤΕΦΑΝΟΣ: ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΧΘΕΣ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ

Αγαπητοί μας φίλοι και φίλες, Χριστός Ανέστη!

 Χθες, Κυριακή των Μυροφόρων, ακούσαμε το Ευαγγέλιο (Κατά Μάρκον 15:43-47, 16:1-8) που μας έλεγε για τον Ιωσήφ τον «από Αριμαθαίας», ο οποίος «τόλμησε» να παρουσιαστεί μπροστά στον Πιλάτο, που πριν λίγες ώρες είχε καταδικάσει τον Χριστό και να ζητήσει το Σώμα του Κυρίου Ιησού για να Τον ενταφιάσει.

Σήμερα, όπως και κάθε εποχή, υπάρχουν σε όλο τον κόσμο, άνθρωποι που ζουν σε τρομερές καταστάσεις, κι όμως, από αγάπη για τον Χριστό, μιμούνται αυτό το ηρωικό παράδειγμα του Ιωσήφ από την Αριμαθαία. Ας προσέξουμε το ακόλουθο γεγονός που συνέβη στην εμπόλεμη Ιερά μας Επισκοπή.

Δύο νεαροί αδελφοί μας, βαπτισμένοι κατά την τάξη της Ορθόδοξης Εκκλησίας μας και εξαιρετικοί ψάλτες, από αγάπη για τον Χριστό και πόθο να εργαστούν για την Εκκλησία Του, επιχείρησαν μακρινό ταξίδι διανύοντας περισσότερα από 650 χιλιόμετρα για να φτάσουν στην Γκόμα, έδρα της Ιεράς Επισκοπής Γκόμας και Μεγάλου Κίβου. Αυτό το ταξίδι που για τα Ευρωπαϊκά δεδομένα θα ήταν υπόθεση λίγων ωρών, διήρκεσε μιάμιση εβδομάδα. Χρειάστηκε να διασχίσουν δάση και λόφους, να κινηθούν σε δύσβατους δρόμους, να ταξιδέψουν εν μέσω αμέτρητων κινδύνων, να παίξουν τη ζωή τους «κορώνα-γράμματα». Το λεωφορείο στο οποίο επέβαιναν και το οποίο μετέφερε δεκάδες επιβάτες, έπεσε επανειλημμένα σε ενέδρες ενόπλων. Μερικοί από τους επιβάτες, συμπεριλαμβανομένου και του πρώτου οδηγού, χτυπήθηκαν από σφαίρες, καθιστώντας αδύνατο το υπόλοιπο ταξίδι τους. Ο Παύλος και ο Στέφανος, Ορθόδοξοι χριστιανοί, ψάλτες των θαυμασίων του Θεού, επέζησαν από τις σφαίρες των ενόπλων χάρη στον βαπτιστικό σταυρό που φορούσαν γύρω από τον λαιμό τους. Να, γιατί πρέπει πάντα να φοράμε τον σταυρό μας στον λαιμό μας! Ο Παύλος τραυματίστηκε μόνο ελαφρά, πάνω από το αυτί, από δύο σφαίρες που πέρασαν διαδοχικά «ξυστά» όπως λέμε από το κεφάλι του, οι οποίες δεν του προκάλεσαν καν αιμορραγία, απλά άφησαν μόνο μικρές, εύκολα επουλούμενες πληγές. Οι δύο σφαίρες αυτές συνέχισαν τη φονική πορεία τους και δυστυχώς κατέληξαν να χτυπήσουν τον επιβάτη που ήταν πίσω από τον Παύλο... Το γεγονός αυτό δεν αποθάρρυνε τους αγαπητούς μας  Παύλο και Στέφανο, τους μιμητές κατά τις δυνάμεις τους του «σκεύους της εκλογής» και του Πρωτομάρτυρα. Αλλά συνέχισαν με θάρρος, ή καλύτερα τόλμησαν από αγάπη για τον Χριστό, οι δύο σύγχρονοι μαθητές Του, σαν άλλες Μυροφόρες Γυναίκες, σαν  άλλος Ιωσήφ «από Αριμαθαίας», το ταξίδι τους. Βέβαια υποστηρίζονταν από τις προσευχές ολόκληρης της τοπικής Εκκλησίας, που περίμενε με αγωνία τους εν Χριστώ αδελφούς, με τους οποίους για μερικές μέρες η επικοινωνία ήταν αδύνατη. Τελικά το Σάββατο, ξημερώνοντας η Κυριακή των Μυροφόρων, έφτασαν αίσια, με τη χάρη του Θεού, στην πόλη μας.

Χθες, Κυριακή των Μυροφόρων, έψαλαν στη Χορωδία κατά τη διάρκεια της Θ. Λειτουργίας, παρά το γεγονός ότι εξακολουθούσαν να είναι σοκαρισμένοι, από όσα τρομακτικά έζησαν στον δρόμο. Δόξα τω Θεώ διότι έφτασαν σώοι και αβλαβείς στον προορισμό τους και «υγιαίνοντας αυτούς απελάβαμε!»

Χριστός Ανέστη!

 

(Ιερά Επισκοπή Γκόμας και Μεγάλου Κίβου)

LES AVENTURES DE DEUX PÈLERINS

Goma, le 27 avril 2026

PAUL ET STÉPHANE : L'ÉVANGILE HIER ET AUJOURD'HUI

Mes chers amis et amies, le Christ est Ressuscité !

Hier, dimanche des Myrophores, nous avons entendu l'Évangile (selon Marc 15, 43-47 ; 16, 1-8) qui nous parlait de Joseph d'Arimathie, qui « osa » se présenter devant Pilate, lequel avait condamné le Christ quelques heures auparavant, pour lui demander le Corps du Seigneur Jésus afin de l'ensevelir.

Aujourd'hui, comme à chaque époque, partout dans le monde, les hommes vivent dans des situations terribles et cependant, par amour pour le Christ, ils imitent cet exemple héroïque de Joseph d'Arimathie, à l’instar de l'événement suivant qui s'est produit dans notre Diocèse. Deux de nos jeunes frères, baptisés dans notre Église orthodoxe et excellents chantres, par amour du Christ et désir de servir Son Église, entreprirent un long voyage de plus de 650 kilomètres pour atteindre le siège du Diocèse de Goma et Grand Kivu. Ce long voyage, qui, selon les normes européennes, aurait duré quelques heures, dura une semaine et demie. Ils durent traverser forêts et collines, emprunter des routes difficiles, affronter d'innombrables dangers et risquer leur vie. Le bus dans lequel ils voyageaient, transportant des dizaines de passagers, fut la cible d'embuscades répétées d'hommes armés et non autrement identifiés. Certains passagers, dont le chauffeur, furent touchés par balles, rendant impossible la poursuite de leur voyage. Paul et Stéphane, chrétiens orthodoxes, chantres, par miracle de Dieu, survécurent aux balles des tireurs grâce à la croix baptismale qu'ils portaient autour du cou. Voilà pourquoi nous devons toujours porter notre croix du cou ! Paul ne fut que légèrement blessé, au-dessus de l'oreille, par deux balles qui lui frôlèrent la tête, sans hémorragie ; elles ne lui laissèrent que de petites plaies, facilement guérissables. Ces deux balles poursuivirent leur course mortelle et atteignirent malheureusement le passager qui suivait Paul… Cet événement ne découragea pas nos chers Paul et Stéphane, qui s'efforçaient d'imiter au mieux le « vase de choix » Saint Paul, et le Protomartyr Saint Stéphane. Ils continuèrent avec courage et hardiesse, par amour pour le Christ, ses deux contemporains disciples, à l'exemple des Femmes Myrophores, à l'instar de Joseph d'Arimathie, sur leur chemin. Bien sûr, ils étaient soutenus par les prières de toute l'Église locale, qui attendait avec impatience ses frères en Christ, avec lesquels toute communication avait été impossible pendant quelques jours. Enfin, le samedi, à l'aube du dimanche des Femmes Myrophores, par la grâce de Dieu, ils arrivèrent sains et saufs, auprès de nous.

Hier dimanche, ils ont chanté à la Chorale pendant la Divine Liturgie, malgré le choc des terribles événements vécus sur la route. Gloire à Dieu, ils sont arrivés sains et saufs à destination et « nous avons eu la joie de les accueillir en bonne santé ! »

Christ est ressuscité !

(Diocèse de Goma et Grand Kivu)